David Ben-Gurion

David Ben-Gurion (16 Ekim 1886 – 1 Aralık 1973), İsrailli siyasetçi ve Siyonist hareketin önde gelen liderlerinden biridir. Polonya’nın Płońsk kasabasında David Yosef Gruen adıyla dünyaya gelmiştir. Genç yaşta Siyonist harekete katılmış, 1906’da Osmanlı yönetimindeki Filistin’e göç etmiş ve 1910’da Ben-Gurion soyadını kullanmaya başlamıştır. Gençlik yıllarında Varşova’da yaşamış, bir Yahudi okulunda öğretmenlik yapmış ve yükseköğrenime hazırlanmıştır. 1911’de Selanik’e giderek Türkçe öğrenmiş, 1912’de İstanbul’a gelerek İstanbul Darülfünunu Hukuk Mektebinde (bugünkü İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi) hukuk öğrenimine başlamıştır. Yahudilerin Osmanlı siyasi yaşamına katılmasını ve Osmanlı parlamentosunda temsil edilmesini amaçlamıştır. Ancak Birinci Dünya Savaşı sırasında, 1915’te Osmanlı makamlarınca sınır dışı edilmesi üzerine hukuk eğitimini tamamlayamamıştır. Hukuk fakültesinden mezun olduğuna veya avukatlık yaptığına ilişkin güvenilir bir bilgi bulunmamaktadır. Filistin’e döndükten sonra Yahudi işçi hareketinin örgütlenmesinde etkili olmuştur. 1919’da Ahdut HaAvoda (İşçi Birliği) Partisinin kuruluşuna katılmış, 1920’de Histadrut’un (Genel İşçi Federasyonu) kurucuları arasında yer almıştır. 1921–1935 yıllarında Histadrut’un genel sekreterliğini yürütmüş, 1930’da kurulan Mapai İşçi Partisinin lideri olmuştur. 1935’te Yahudi Ajansının yürütme organının başkanlığına seçilerek Filistin’deki Yahudi toplumunun siyasi temsilinde önemli bir konuma gelmiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında Filistin’deki bağımsızlık mücadelesini yönlendiren Ben-Gurion, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 29 Kasım 1947 tarihinde 33 kabul, 13 ret ve 10 çekimser oyla kabul ettiği taksim kararının ardından, 14 Mayıs 1948’de Tel Aviv’de İsrail Devleti’nin kuruluşunu ilan etmiş ve Bağımsızlık Bildirgesi’ni imzalamıştır. Geçici hükümette başbakanlık ve savunma bakanlığı görevlerini üstlenmiştir. İsrail’in ilk başbakanı olarak 1948–1953 ve 1955–1963 yıllarında görev yapmıştır. Bu dönemlerde devlet kurumlarının, ordunun ve eğitim sisteminin oluşturulmasında, kitlesel göçün düzenlenmesinde ve ülke ekonomisinin geliştirilmesinde etkili olmuştur. 1953’te başbakanlıktan ayrılarak Necef Çölü’ndeki Sde Boker’e yerleşmiş, 1955’te siyasete dönerek yeniden başbakanlık ve savunma bakanlığı görevlerini üstlenmiştir. Haziran 1963’te başbakanlıktan ayrılmış, 1970’te siyasi yaşamını tamamen bırakmıştır. Son yıllarını Sde Boker’de geçiren Ben-Gurion, 1 Aralık 1973’te hayatını kaybetmiş ve Necef’te toprağa verilmiştir. Siyonist hareketin örgütlenmesindeki ve İsrail Devleti’nin kuruluşundaki siyasi liderliği ile tarihe geçmiştir.