Fransız Medeni Kanunu

Fransız Medenî Kanunu (Fransızca: Code civil des Français), yaygın olarak Napolyon Kanunnamesi (Code Napoléon) adıyla da bilinen ve 21 Mart 1804 tarihinde kabul edilerek yürürlüğe giren Fransız medeni kanunudur. Fransız Devrimi sonrasında hazırlanan Kanun, Fransa’da farklı bölgelerde uygulanan dağınık özel hukuk kurallarının yerine ortak ve sistematik bir medeni hukuk düzeni oluşturmayı amaçlamış; kanun önünde eşitlik, özel mülkiyetin korunması ve sözleşme ilişkileri gibi temel hukuk ilkelerini düzenlemiştir. Hazırlanmasında Jean-Étienne-Marie Portalis, François Denis Tronchet, Félix-Julien-Jean Bigot de Préameneu ve Jacques de Maleville‘in de aralarında bulunduğu hukukçuların çalışmaları etkili olmuştur. Fransız Devrimi sonrasında feodal ayrıcalıkların kaldırılması ve özel hukukun birleştirilmesi yönündeki dönüşümün önemli hukuki metinlerinden biri olan Kanun, 19. yüzyılda Avrupa ve Latin Amerika başta olmak üzere farklı ülkelerin medeni hukuk düzenlemelerini etkilemiştir. Fransız Medenî Kanunu, 1804’ten günümüze kadar ihtiyaçlara göre çok sayıda değişikliğe uğramış olmakla birlikte Fransa’da yürürlükte bulunmaya devam etmektedir.