Osmanlı Devleti’nde padişahın yetkilerini ilk kez sınırlayan Sened-i İttifak (1808), Türk anayasal gelişmelerinin ve anayasal belgeler döneminin başlangıcı olarak kabul edilmektedir. II. Mahmut ile ayanlar arasında imzalanan bu belge, merkezi yönetim ile taşradaki güçler arasındaki ilişkileri düzenlemiş ve padişahın bazı yetkilerinin sınırlandırılmasını öngörmüştür. Halkın temel haklarını güvence altına alan bir anayasa niteliğinde olmayan Sened-i İttifak, buna rağmen Osmanlı Devleti’nde anayasal yönetim anlayışına geçişin ilk belgelerinden biri olarak değerlendirilmektedir.
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.