Kodifikasyon

Kodifikasyon (Kanunlaştırma), bir hukuk dalına ilişkin dağınık hâlde bulunan hukuk kurallarının, örf ve adetlerin ve gerektiğinde mahkeme kararlarıyla şekillenen ilkelerin sistematik bir bütünlük içinde bir kanun veya kanunlar bütünü hâline getirilmesidir. Kodifikasyonun temel amacı, hukuk kurallarını düzenli, anlaşılır, erişilebilir ve uygulanabilir bir yapıya kavuşturarak hukuki güvenliği güçlendirmektir. Bu faaliyet sırasında farklı dönemlerde ortaya çıkan kurallar bir sistem içinde birleştirilir, yürürlükten kalkmış veya güncelliğini yitirmiş hükümler ayıklanır ve ihtiyaç duyulan yeni düzenlemeler oluşturulur. Ur-Nammu Kanunları (MÖ 21. yüzyıl), Hammurabi Kanunları (MÖ 18. yüzyıl), Hitit Kanunları, Justinianus Kanunları (Corpus Iuris Civilis) ve Napolyon Kanunları (Code Civil) hukuk tarihinin en önemli kodifikasyon örnekleri arasında yer almaktadır. Türkiye’de ise Mecelle-i Ahkâm-ı Adliye, Türk Medeni Kanunu ve Türk Ceza Kanunu kanunlaştırma faaliyetlerinin önemli örneklerindendir.