Nürnberg Yasaları

Nürnberg Yasaları, Nazi Almanyası’nda 15 Eylül 1935’te kabul edilen ve Yahudilere yönelik sistematik ayrımcılığı hukuki ve idari bir düzenlemeye dönüştüren temel düzenlemelerdir. Yasaların başlıca unsurlarından biri olan Reich Vatandaşlık Yasası, Yahudileri Alman vatandaşlığının sağladığı siyasi haklardan dışlayarak onları devletin tâbileri konumuna indirgemiştir. Alman Kanının ve Alman Onurunun Korunması Yasası ise Yahudiler ile “Alman veya akraba kanından” kabul edilen kişiler arasındaki evlilikleri ve evlilik dışı cinsel ilişkileri yasaklamıştır. Yahudilik, dinî inançtan ziyade soy esasına göre tanımlanmış; bu tanım, daha sonraki düzenlemelerle büyük ebeveynlerin dinî aidiyetleri esas alınarak ayrıntılandırılmıştır. Böylece bireylerin hukuki statüsü, kişisel inançlarından bağımsız olarak soylarına dayalı ırksal kategoriler üzerinden belirlenmiştir. Nürnberg Yasaları, Yahudilerin kamu yaşamından dışlanması, ekonomik ve mülki haklarının sınırlandırılması, toplama kamplarına gönderilmesi ve nihayetinde sistematik biçimde yok edilmesiyle sonuçlanan Nazi politikalarının kurumsallaştırılmasına ve uygulanmasına zemin hazırlayan hukuki araçlardan biri olmuştur.