Tedrisat-ı İptidaiye Kanunu

Tedrisatı İptidaiye Kanunu Muvakkati, Osmanlı Devleti döneminde 6 Ekim 1913 tarihinde çıkarılan ve ilköğretimi zorunlu ve ücretsiz hale getiren geçici bir kanundur. Tedrisat-ı İptidaiye Kanun-ı Muvakkati, ilköğretimi zorunlu ve devlet okullarında parasız hale getirirken; bu eğitimin resmi okulların yanı sıra özel okullarda veya aile yanında da verilebilmesine imkan tanımıştır. Erken çocukluk eğitiminden mesleki eğitime geçişe kadar geniş bir yelpazeyi kapsayan kanun; ana mektepleri, sıbyan sınıfları, ilköğretim okulları ile elişleri ve ihtiraf (meslek) mekteplerinin kuruluş, işleyiş ve yönetim esaslarını yasal bir çerçeveye oturtarak modern Türk eğitim sisteminin temellerini atmıştır. Tedrisat-ı İptidaiye Kanun-ı Muvakkati üzerinde yapılan ilk büyük ve köklü değişiklikler Cumhuriyet’in ilanından hemen sonra, 3 Mart 1924’te Tevhid-i Tedrisat Kanunu‘nun kabul edilmesiyle yapılmıştır. Ayrıca 23  Eylül 1929 tarihli “Türkiye’de İlk Tahsillerini Mektepte Yapacak Türk Vatandaşı Çocukların Türk Mekteplerine Girmelerine Dair, 23 Eylül 1911 Tarihli Tedrisat-ı İptidaiye Kanunu’na Müzeyyel Kanun” kabul edilerek Türk vatandaşı çocukların ilk öğrenimlerini Türk okullarında yapmalarını zorunlu kılınmıştır. 5 Ocak 1961 tarihli 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu, 23 Eylül 1329 (1913) tarihli Tedrisat-ı İptidaiye Kanun-ı Muvakkati’ni yürürlükten kaldırmıştır.