1710 Sayılı Kanun (1973)
1710 sayılı Eski Eserler Kanunu, 25 Nisan 1973 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilip 6 Mayıs 1973 tarihli ve 14527 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve Türkiye’de tarihsel, arkeolojik ve kültürel değer taşıyan varlıkların korunmasına ilişkin hukuki rejimi düzenleyen temel mevzuattır. Kanun; taşınır ve taşınmaz eski eserlerin kavramsal tanımını, tescil ve koruma esaslarını, bakım ve onarım süreçlerini, arkeolojik kazı ve sondaj faaliyetlerini ve söz konusu varlıklar üzerindeki mülkiyet ile tasarruf yetkilerinin sınırlarını hüküm altına almıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminden Cumhuriyet hukuk sistemine intikal eden 1906 tarihli Asâr-ı Atîka Nizamnamesi’ni ilga eden bu düzenleme, Cumhuriyet döneminde kültür mirasının korunmasına yönelik ilk kapsamlı ve müstakil yasal çerçeveyi tesis etmiştir. 1710 sayılı Kanun, uluslararası koruma ilkeleri doğrultusunda hazırlanan ve 21 Temmuz 1983 tarihinde kabul edilip 23 Temmuz 1983 tarihinde yürürlüğe giren 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ile yürürlükten kaldırılmıştır.
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.