Asâr-ı Atîka Nizamnameleri, Osmanlı Devleti’nde eski eserlerin, arkeolojik buluntuların ve tarihî yapıların korunması, kazı faaliyetlerinin denetlenmesi ve kültür varlıklarının mülkiyetinin düzenlenmesi amacıyla çıkarılan hukuki düzenlemelerdir. Osmanlı İmparatorluğu’nun eski eserler ile doğrudan ilgili ilk yasal düzenlemesi 1 Şubat 1284/ 13 Kasım 1869 tarihli Âsâr-ı Atîka Nizamnamesi’dir. 7 Nisan 1874, 22 Şubat 1884 ve 10 Nisan 1906 yıllarında yürürlüğe konulan nizamnameler; eski eserlerin tanımlanması, kazı izni, buluntuların paylaşımı, mülkiyet ve yurt dışına çıkarılma yasağı gibi konuları düzenlemiştir.
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.