Dünya Doğa Şartı (World Charter for Nature), 28 Ekim 1982 tarihinde gerçekleşen Birleşmiş Milletler 48. Genel Kurul toplantısında 37/7 sayılı kararı ile kabul edilmiştir. Uluslararası çevre hukukunun temel belgelerinden biri olan Şart, insanın doğanın bir parçası olduğunu ve doğanın kendi başına değer taşıdığını vurgulamıştır. Doğanın korunması ve doğal kaynakların kullanılması konusunda temel ilkeler belirleyen belge, 1972 tarihli Stockholm Bildirgesi ile benzer yaklaşımlar benimsemiştir. Şart, doğanın korunmasına yönelik planlama ve karar alma aşamalarında halkın katılımına da yer vermiş, doğayı etkileyebilecek plan, politika ve faaliyetlerin hazırlanmasında halka zamanında bilgi verilmesini ve halkın katılımını öngörmüştür. Ayrıca, ulusal mevzuat çerçevesinde herkesin çevresini doğrudan ilgilendiren kararların oluşumuna bireysel veya toplu olarak katılma ve çevrenin zarar görmesi hâlinde telafi yollarına başvurma olanağına sahip olduğunu belirtmiştir. Bu yönüyle Şart, halkın çevresel kararlara katılımının uluslararası çevre hukukundaki gelişimine katkıda bulunmuştur. Şart, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda 111 kabul, 1 ret ve 18 çekimser oyla kabul edilmiştir. Tek ret oyu Amerika Birleşik Devletleri tarafından kullanılmıştır.
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.