İş Hukuku

İş hukuku, işçi ve işveren arasındaki iş ilişkisinden doğan hak ve yükümlülükleri, iş sözleşmelerini, çalışma koşullarını, ücretleri, çalışma sürelerini, izinleri, iş sağlığı ve güvenliğini, iş sözleşmesinin sona ermesini, işsizlikten doğan hakları ve iş uyuşmazlıklarını inceleyen hukuk dalıdır.  İş hukuku, iş ilişkisinin kurulmasını, yürütülmesini ve sona ermesini; işçi, işveren ve ilgili diğer tarafların hukuki statülerini, haklarını, yükümlülüklerini ve sorumluluklarını düzenleyen hukuk dalıdır. Bireysel iş hukuku, işçi ile işveren arasındaki iş ilişkisinden doğan konuları ele alırken toplu iş hukuku, sendikaları, toplu iş sözleşmelerini, toplu iş uyuşmazlıklarını ve grev ile lokavt gibi kolektif çalışma ilişkilerini kapsamaktadır. İş hukuku; iş sözleşmesinin kurulması ve türleri, ücret ve diğer işçilik alacakları, çalışma ve dinlenme süreleri, yıllık ücretli izin, iş sağlığı ve güvenliği, eşit davranma ilkesi, iş güvencesi, iş sözleşmesinin feshi, kıdem ve ihbar tazminatları ile iş uyuşmazlıklarının çözümü gibi konuları incelemektedir. Türkiye’de iş hukukunun temel kaynakları arasında 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 854 sayılı Deniz İş Kanunu, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve 5953 sayılı Basın İş Kanunu bulunmaktadır. Uygulanacak hükümler, iş ilişkisinin niteliğine ve ilgili mevzuatın kapsamına göre değişmektedir