Sylvain Van de Weyer

Jean-Sylvain Van de Weyer, 19 Ocak 1802’de Leuven’de (Belçika) doğmuş, 23 Mayıs 1874’te Londra’da hayatını kaybetmiş Belçikalı hukukçu, diplomat ve devlet adamıdır. Leuven Üniversitesinde hukuk öğrenimi görmüş, 1823’te hukuk doktoru unvanını alarak Brüksel’de avukatlık yapmaya başlamıştır. Doktora tezinde İngiliz filozof Jeremy Bentham’ın faydacılık anlayışını eleştirmiştir. Hollanda yönetimi döneminde hükûmeti eleştiren gazete ve gazetecileri savunmuş, özellikle 1826’da liberal muhalefet çevrelerinden Adolphe Levae’nin savunmasını üstlenerek basın özgürlüğü tartışmalarında rol oynamıştır. 1830 Belçika Devrimi’nin ardından Geçici Hükûmette görev almış, Brüksel’den seçilerek Belçika Ulusal Kongresine katılmış ve Geçici Hükûmetin Diplomatik Komitesine başkanlık etmiştir. Belçika’nın bağımsızlığının uluslararası alanda tanınması için yürütülen görüşmelerde etkili olmuş, 1831’de dışişleri bakanlığına getirilmiştir. Aynı yıl Londra’da Belçika’yı temsil etmeye başlamış ve yaklaşık 36 yıl boyunca ülkesinin diplomatik temsilciliğini yürütmüştür. Belçika ile Hollanda arasındaki ayrılığı kesinleştiren 19 Nisan 1839 tarihli Londra Antlaşması’nın imzalanmasında Belçika temsilcisi olarak yer almıştır. Van de Weyer, 30 Temmuz 1845’te Belçika başbakanı olmuş, hükûmeti 31 Mart 1846’ya kadar görev yapmıştır. Başbakanlığının ardından Londra’daki diplomatik görevini sürdürmüş, İngiliz siyasi ve kültürel çevreleriyle yakın ilişkiler kurmuştur. Kitap koleksiyonculuğuna ve edebiyata duyduğu ilgiyle de tanınmış; 1848’den ölümüne kadar London Library’nin başkan yardımcılığını yapmıştır. 23 Mayıs 1874’te Londra’da hayatını kaybetmiştir.