Henry Dunant

İsviçreli yazar ve iş insanı, Kızılhaç Teşkilatının kurucusu Jean Henry Dunant, 8 Mayıs 1828’de Cenevre’de doğdu. 1859 yılında İtalya’daki Solferino Muharebesi sırasında savaş alanında yaralı askerlerin yardımsız bırakıldığına tanık oldu. Bu deneyimlerini 1862 yılında yayımladığı Bir Solferino Hatırası (Un souvenir de Solférino) adlı eserinde anlatarak savaş zamanlarında yaralılara yardım edecek gönüllü kuruluşların oluşturulmasını ve yaralı askerler ile sağlık personelinin korunmasını sağlayacak uluslararası bir sözleşme kabul edilmesini önerdi. Bu girişimleri, 1863 yılında Uluslararası Yaralılara Yardım Komitesinin (daha sonra Uluslararası Kızılhaç Komitesi adını aldı) kurulmasına ve 22 Ağustos 1864’te ilk Cenevre Sözleşmesi’nin kabul edilmesine öncülük etti. Sözleşme, savaşan tarafların yaralı askerleri ayrım gözetmeksizin tedavi etme yükümlülüğünü uluslararası hukuk düzeyinde güvence altına aldı. Dunant, uluslararası insancıl hukukun gelişimine ve savaş mağdurlarının korunmasına yönelik çalışmaları nedeniyle 1901 yılında Frédéric Passy ile birlikte ilk Nobel Barış Ödülü‘ne layık görüldü. 30 Ekim 1910’da İsviçre’nin Heiden kentinde yaşamını yitirdi.