Paul-Henri Spaak

Belçikalı hukukçu ve devlet adamı Paul-Henri Spaak 25 Ocak 1899 tarihinde doğdu. (Ölümü: 31 Temmuz 1972)

Université Libre de Bruxelles’de hukuk eğitimi gördü. Lisans derecesini aldıktan sonra, Brüksel’de avukat olarak çalıştı ve ülkenin güvenliğine karşı komplo kurmakla suçlanan komünistleri savunarak önemli başarılar elde etti ve adını duyurdu.

1932’de Sosyalist Parti’den Temsilciler Meclisi’ne girdi. 1938’de Belçika’nın ilk sosyalist başbakanı oldu. 1940-1944 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı görevinde bulundu.

1945’te Birleşmiş Milletler Antlaşması‘nın hazırlık çalışmalarına katıldı. 1946’da Genel Kurul başkanlık seçiminde, daha sonra BM’nin ilk genel sekreteri olan Trygve Halvdan Lie‘ye karşı yarıştı ve  örgütün ilk genel kurulunun başkanlığını üstlendi. 

Trygve Halvdan Lie

Kadınlara seçme ve seçilme hakkı tanıyan ve Merkez Bankası’nı devlet denetimine alan Sosyal Hristiyan-Sosyalist koalisyon hükûmetinde başbakan oldu.

1948’de Birleşik Krallık, Fransa ve Benelüks ülkeleri arasında bölgesel bir savunma ittifakı kuran Brüksel Antlaşması’nı imzaladı.

Avrupa Birliği‘nin başlıca savunucularından oldu. Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET), Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı (NATO) ve Benelüks Ekonomik Birliği’nin kurulmasında önemli rol oynadı,

Spaak Raporu’nu yayınladı ve Avrupa Ekonomi Topluluğu’nun temel politikalarını oluşturdu. Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu(EURATOM) temellerini atan Roma Antlaşmalarında(1957) etkin rol aldı.

1948-1952 arasında, Avrupa ülkelerinin siyasal ve ekonomik işbirliğini öngören kuruluşlarda ve Avrupa Parlamentosu‘nda ilk başkan olarak görev yaptı.

1954-1957 arasında yeniden dışişleri bakanlığı görevini üstlendi.

1957-1961 yıllarında NATO genel sekreterliği görevini yürüttü.

12 Eylül 1963 tarihinde toplanan tam yetkili temsilciler tarafından Ankara’da imzalanan Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu Arasında Ortaklığa İlişkin Ankara Antlaşması‘na Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı sıfatıyla imza attı.

1961-1966 arasında kendisi gibi hukukçu olan Théo Lefèvre’in koalisyon hükûmetinde başbakan yardımcılığı ve dışişleri bakanlığı görevlerini üstlendi.

1966’da Sosyalist Parti’den ayrılarak akademik hayata atıldı.

31 Temmuz 1972’de yaşamını yitirdi.