Onarıcı Adalet Programlarının Kullanımına İlişkin Temel İlkeler

Onarıcı Adalet Programlarının Kullanımına İlişkin Temel İlkeler, 24 Temmuz 2002 tarihinde BM Genel Kurulu tarafından 2002/12 sayılı tavsiye kararı olarak kabul edilmiştir. Çeviri metni, Necati Nursal’a ait Uluslar arası Cezaevi Standartları ve Denetimli Serbestlik Kuralları Kitabı’ndan alınmıştır.

Ceza Meselelerinde Onarıcı Adalet Programlarının Kullanımına İlişkin Temel İlkeler Hakkındaki Tavsiye Kararı 

Ekonomik ve Sosyal Konsey,

Suçu Önleme ve ceza adaleti Komisyonu’na, uzlaştırma ve onarıcı adalet alanında Birleşmiş Milletler Standartları oluşturmasının arzu edilebilirliği üzerinde düşünmesini talep ettiği, 28 Temmuz 1999 tarihli ve 1999/26 sayılı “Ceza Adaletinde Uzlaştırmanın ve Onarıcı Adalet Tedbirlerinin Geliştirilmesi ve Uygulanması” başlıklı kararını hatırlayarak,

Bu amaç için yeni bir düzenleme geliştirilmesinin tavsiye edilirliği de dahil olmak üzere, ceza meselelerinde onarıcı adalet programlarının kullanımına ilişkin ortak ilkeler oluşturmanın arzu edilebilirliği ve yönetimi hakkında Birleşmiş Milletler Suçu Önleme ve Ceza Adaleti Programı Ağı kurumlarının yanı sıra, Üye Devletlerden ve uluslar arası kuruluşlar ile sivil toplum örgütlerinden görüşlerine başvurması için Genel Sekretere talepte bulunduğu 27 Temmuz 2000 tarihli ve 2000/14 sayılı “Ceza meselelerinde onarıcı adalet programlarının kullanımına ilişkin temel ilkeler” başlıklı kararını da hatırlayarak,

Özellikle, Suçtan ve Yetki İstismarı Mağdurlarına Adalet Sağlanmasına Dair Temel Prensipler Bildirisi de dahil olmak üzere, mağdurlara yönelik mevcut uluslar arası taahhütleri hesaba katarak,

“Hukuk sürecinde suçlular ve mağdurlar: hesap verebilirlik ve doğruluk” başlıklı gündem konusu altında Birleşmiş Milletler Suçun Önlenmesi ve Suçluların İyileştirilmesi Onuncu Kongresi sırasındaki onarıcı adalete ilişkin tartışmaları dikkate alarak,

31 Ocak 2002 tarihli ve 56/261 sayılı “Suç ve Adalete İlişkin Viyana Bildirisi’nin Uygulanması İçin eylem Planları: Yirmi Birinci Yüzyılın Güçlüklerinin Karşılanması” başlıklı Genel Kurul tavsiye kararının dikkate alınması, özellikle de Viyana Bildirisi’nin 28. paragrafında üstlenilen taahhütlerin takibi için ilgili eylemi dikkate alarak,

29 Ekim 2001’den 1 Kasım 2001’e kadar Ottova’da düzenlenen toplantılarda, Onarıcı Adalet Uzmanlar Grubunun çalışmasını takdirle not ederek,

Genel Sekreter’in onarıcı adalete ilişkin raporu ile Uzmanlar Grubunun Onarıcı adalete ilişkin raporunu dikkate alarak,

1. Mevcut tavsiye kararına eklenen, ceza meselelerinde onarıcı adalet programlarının kullanımına ilişkin temel ilkeleri dikkate alır;

2. Onarıcı adalete ilişkin programların oluşturulması ve uygulanmasında, ceza meselelerinde onarıcı adalete programlarının kullanımına ilişkin temel ilkeleri uygulamaları için Üye Devletleri teşvik eder;

3. Ceza meselelerinde onarıcı adalet programlarının kullanımına ilişkin temel ilkeleri olası en geniş biçimde Üye Devletler, Birleşmiş Milletler Suçu Önleme ve Ceza Adaleti Program Ağı ve diğer uluslar arası, bölgesel ve sivil toplum kuruluşları arasında yayması için Genel Sekreter’e ricada bulunur.

4. Onarıcı adalete ilişkin uygulamaları kabul eden Üye Devletler’e, bu uygulamalarına ilişkin bilgileri, talepleri halinde diğer devletlere de vermeleri için çağrıda bulunur;

5. Buna ilaveten, onarıcı adalete ilişkin araştırma, eğitim veya diğer programların geliştirilmesi ve uygulanmasının yanı sıra tartışma faaliyetleri ve tecrübelerin değişimi konusunda birbirlerine yardımcı olmaları için Üye Devletler’e çağrıda bulunur.

6. Daha ötesi, gönüllü yardımlar sağlanarak, kalkınmakta olan ülkelere ile ekonomileri geçiş döneminde olan ülkelere, talepleri halinde, onarıcı adalet programlarının geliştirilmesinde onlara destek olmak amacıyla teknik yardım sağlamayı düşünmeleri için Üye Devletler’e çağrıda bulunur.

37. Genel Kurul 24 Temmuz 2002