Louis Renault

Hukukçu, öğretim üyesi, yargıç, diplomat ve Nobel Barış Ödülü sahibi Louis Renault  (21 Mayıs 1843-8 Şubat 1918) Fransa’nın Saône-et-Loire bölgesindeki Autun’da doğdu.. Collège d’Autun’da okudu. Felsefe, matematik ve edebiyat alnında ödüller aldı. Dijon Üniversitesi’nde edebiyat bölümünden mezun oldu. Ardından Paris’e giderek hukuk fakültesine başladı. 1861’den 1868’e kadar yedi yıl boyunca Paris’te kaldı, onur derecesi ile mezun olduktan sonra yine hukuk alanında doktora derecesi elde etti.

1868’de akademik kariyerine başladı. Roma Hukuku ve ardından Ticaret Hukuku öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1873’te Paris Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde ceza hukuku öğretim üyesi oldu.

1879’da Uluslararası Hukuk Çalışmalarına Giriş adlı eserini yayınladı (Introduction à l’étude du droit international) Bu kitap hayatında büyük bir değişim yarattı. 1881’de Uluslararası hukuk profesörü oldu ve bu alanda ders vermeye başladı. Yazdığı raporlar, hukuk ve siyaset bilimi dergilerinde yayınladığı 200’den fazla makale ve diğer çalışmaları sayesinde uluslararası hukuk alanında otorite haline geldi.

1888’de Charles Lyon-Caen ile birlikte dokuz ciltlik Traité de droit commercial isimli kitabını yayınladı.

Renault, Paris Üniversitesi’ndeki göreviyken eş zamanlı olarak, Siyaset Bilimi Okulu’nda ve iki askeri okulda dersler verdi, 252 doktora tezini danışman profesör olarak yönetti.

Uluslararası Hukuk Alanındaki Çalışmaları 

1890’da Fransa Dışişleri Bakanlığı’na hukuk danışmanı olarak atandı ve yirmi yıl boyunca Avrupa’da düzenlenen uluslararası konferansta ülkesini temsil etti. Uluslararası özel hukuk, uluslararası taşımacılık, askeri havacılık, denizcilik, köleliğin kaldırılması, uluslararası işlemlerde kullanılan ticari kağıtlar, 1864 Kızılhaç Sözleşmesi’nin revizyonu ve benzeri konularındaki düzenlemelerde önemli rol oynadı.

1899’da kurulan Lahey’deki Daimi Hakemlik Mahkemesinde görev aldı ve önemli davalar yürüttü. 1899’daki ilk Lahey Barış Konferansı Nihai Senedinin baş yazarı olarak görev yaptı.

1903 yılında kendisine Fransa tarafından büyükelçi unvanı verildi. 1907’de düzenlenen ikinci Lahey Barış Konferansı’nda da yer aldı ve etkin bir rol üstlendi.

1907’de Ernesto Teodoro Moneta ile birlikte Nobel Barış Ödülü’nü kazandı. 19 yabancı ülkeden onur nişanı aldı. Çok sayıda üniversiteden fahri doktora unvanı verildi.

1914 yılında  Lahey’de kurulan Uluslararası Hukuk Akademisi’nin başkanlığına seçildi.

Ömrünün sonuna kadar üniversitede ve çeşitli kurumlarda dersler verdi. 6 Şubat 1918’de son dersini verdikten sonra kısa bir tatil için Barbizon’daki villasına gitti, hastalandı ve 8 Şubat sabahı yaşamını yitirdi.