Paul Koschaker

Avusturyalı bir hukukçu olan Paul Koschaker 19 Nisan 1879’da Klagenfurt, Avusturya’da dünyaya geldi. Koschaker önce Graz Üniversitesi’nde matematik tahsiline başladı, daha sonra hukuk tahsili yaptı ve 1903’te Dr. juris sub auspiciis Imperatoris unvanıyla mezun oldu. Roma Hukukuna yoğun bir ilgi duydu. Leipzig Üniversitesi’nde Ludwig Mitteis ve Emil Strohal ile birlikte çalıştı. 1905’te Graz Üniversitesi’nde ders vermeye başladı.

1908’de Roma hukuku profesörü olarak İnnsbruck Üniversitesi’ne atandı. 1909’da Prag Alman Üniversitesi’nde ordinaryüs profesörlüğe getirildi. 1915’te Frankfurt Üniversitelinde dersler verdi, ardından Roma ve Alman medeni hukuku konusunda dersler vermek üzere Leipzig Üniversitesi’nde görev aldı. 1936’da Berlin Humboldt Üniversitesi’nde akademik görevine devam etti. 1941’de Tübingen Eberhard-Karls Üniversitesi’ne geçti.

1946’da emekli oldu. Emekliliğinden sonraki yıllarda Münih (1946/47), Halle (1948), Ankara (1949/50) ve Bonn’da (1951) konuk profesör olarak çalıştı.

Ankara Üniversitesi’nde verdiği derslerin notları, asistanı Mehmet Kudret Ayiter tarafından Türkçeye çevrilerek “Modern Hususî Hukuka Giriş Olarak Roma Hususî Hukukunun Ana Hatları” adıyla 1950 yılında yayımlanmıştır.

1947’de en tanınmış eseri olan Europa und das Römische Recht (Avrupa ve Roma Hukuku) basıldı. Eser 1958 ve 1966’da yeniden basıldı. 1 Temmuz 1951’de Basel, Almanya’da yaşamını yitirdi. Roma hukukunun Avrupa hukukuna etkileri konusunda en önemli eserleri verenlerdendir. Koschaker’in çalışmaları, Roma hukukunun Avrupa hukuk sistemleri üzerindeki etkisini anlamak isteyenler için temel kaynaklar arasında yer almaktadır.

Atina, Freiburg im Breisgau ve Oxford Hukuk Fakültelerinden fahri hukuk doktoru unvanı ve ayrıca, Leipzig ve Graz Felsefe Fakülteleri’nden fahri doktor unvanı kazanmıştır. 1954 yılında Viyana- Floridsdorf’taki (21. bölge) Koschakergasse’ye onun adı verilmiştir.

Paul Koschaker’un Eserleri

• Translatio iudicii. Eine Studie zum römischen Zivilprozeß. Leuschner Lubensky, Graz 1905.

• Rechtsvergleichende Studien zur Gesetzgebung Hammurapis, Königs von Babylon. Veit, Leipzig 1917.

• Quellenkritische Untersuchungen zu den “altassyrischen Gesetzen”. Hinrichs, Leipzig 1921.

• Neue keilschriftliche Rechtsurkunden aus der El-Amarna-Zeit. Hirzel, Leipzig 1928.

• Über einige griechische Rechtsurkunden aus den östlichen Randgebieten des Hellenismus. Hirzel, Leipzig 1934.

• Die Krise des römischen Rechts und die romanistische Rechtswissenschaft. Beck, München 1938.

• Europa und das römische Recht. München/Berlin 1947.
• Babylonisch-assyrisches Bürgschaftsrecht. Ein Beitrag zur Lehre von Schuld und Haftung. [Festschrift der K. K. Karl-Franzens-Universität in Graz für das Studienjahr 1908/1909 aus Anlass der Wiederkehr des Jahrestages ihrer Vervollständigung]. Leipzig 1911.